Archive for Ocak, 2012

Babalar ve Kızları

Canım babamla ben 3 günlükken tanışmışız. Tezkeresini almasına 3 gün kala doğmuşum, “kızım oldu” diyerek  3 gece uyku uyumamış babam .  Küçükken bir omuzunda ben, diğer omuzunda abim gezdirirdi güçlü babam bizi. Babam metanetlidir, belki cerrah olduğundan, belki evin reisi, biricik babamız olduğundan. Babamı hiç ağlarken görmedim,  ilk kez dedemi kaybettiğimizde, sonra  düğünümde, artık evlerimize gitme vaktimiz geldiğinde gözlerinin nemlendiğini gördüm. Artık onun çatısı altında, kolları altında olmadığımı düşündükçe  gözlerim nemleniyor hala (tamam itiraf ediyorum şuan ağlıyorum)
Babamla çok düşkün olduğumuzu bilirdim de bu kadar özleşeceğimizi bilmezdim, hele bu duruma alışamayacağımızı hiç düşünmemiştim. Her hafta yanına gittiğimde sanki evime dönerken aylarca görüşemeyecekmişiz gibi hüzünle ayrılıyorum yanından.

Daha önce “Anne Yüreği”  diye bir yazı yazmıştım. Bir çok kişiyi, en çok anne adaylarnıı ve anneanne olacakları, olmuşları etkilemişti. Babamla yaşadığımız şu hüzünlü dönemi yaşarken şimdi farkediyorum ki, babalar ve kızları arasında garip bir hüzün var. Anne kız arasında bu hüzün olmuyor. Nasıl yazacağımı, tarif edeceğimi bilemediğim  bu duyguları yaşayanların beni anlayacağını diliyorum. Tarif edebileceğim birşey değil. Annemi özlemiyor muyum? Belki daha çok özlüyorum ama aynı hüzün yok, belki annemle herşeyi paylaşabildiğim içindir. Babamla aramızda konuşulamayan, duygularımızı boşaltamadığımız bir yumru var içimizde. Korkarım hep kalacak orada.

                                                            father

Read the rest of this entry »

Google +1
Flickr
www.flickr.com
This is a Flickr badge showing public photos and videos from ciseren korkut. Make your own badge here.
Etkinlikler