Anne Yüreği

Hep sorulur doğum fotoğrafçılarına, sizi en çok ne etkiler doğum olayında diye. Beni en çok etkileyen ilk şey bebekle annenin kavuşma anıdır, dünyanın en kutsal saniyeleridir o an. Aynı bedeni paylaşan 2 canın sonunda sıcacık ten temasları gerçekleşir, her anne der ki “sıcacıktı yanıma verdiklerinde” o sıcaklık annesinden geçen sıcaklıktır, içinde saklamış, korumuş, beslemiş, ısıtmış, büyütmüştür annesi bebeğini, işte bu kucağına alabileceği an için. Bebeğin anneyi hissettiği anda susması, annesinin göz pınarlarında biriken gözyaşları… Tarif edilmez tanık olanlar bilir, asıl yaşayan bilir derler ya. Öyledir. Uzaktan seyretmesi bile bana ağlamak için fazlasıyla yeterli bir sebep.

Ama bundan başka kalbime dokunan başka anlarda vardır. Yine içinde anne vardır, anneler vardır. Evladını doğuma gönderen annedir  içimi burkan. Benim annem çok evhamlıdır, bizde genetik birşeydir annelik içgüdüsü, koruyuculuk. Öyle ki yolda bir çocuğu düşerken görsem annesinden önce koşar tutmaya çalışırım, iç güdüsel bir refleks sanırım. Kimi insan doğumdan sonra bile bu içgüdüye sahip olamıyorken daha doğmamış çocuğumun henüz portakal bile olmadığı bir dönemde bu iç güdüye sahip olmak pek iyiye işaret değil gibi. Çoçuğunu aşırı koruyan, evhamlı bir anne aday adayıyım belli ki =)

Grandmother

Grandmother

GrandmotherGrandmother

Grandmother

GrandmotherGrandmother

Grandmother

Grandmother

Grandmother

İşte bu yüzdendir ki kendi annemden ötürüdür, evladını doğuma gönderen anneleri görmeye dayanam, bilirim ne kadar korktuklarını. O an çocuklarına  bakışları, koskoca hastane koridorlarının ortasında sanki yapayalnız kalmış gibi gelirler bana, öyle hissettiklerine eminim, kendi canında büyüttükleri canı uğurlarlar zorlu bir yolculuğa. Çaresizdir, aslında çok güzel bir sebepten ameliyata gider kızları ama ana yüreği hep ya birşey olursayı düşünür, önce kendi evladını. Bazen doğumhaneden bağırışları duyulur ki işte orada tutamazlar göz yaşlarını, çok bağırdı çok acı çekiyor derler, dayanamıyorum duymaya derler ama uzaklaşamalar bir adım geri… Dayanamaz anne yüreği, bende o yüreği görmeye dayanamam. Fotoğrafçıyımdır, çekmek zorundayımdır her anı, bazı anları çekmeye çekinirim, bir köşede ağlıyordur tek başına birazdan büyükanne olacak, bırakırım orada, rahat rahat ağlasın cenneti ayaklarının altında saklayan kadın. Ama bazen beni görmediklerini hissederim, dünya yıkılsa duymazlar zaten o an. Tek düşündükleri evlatlarının sağ salim gelmesidir yanına. Doktorların dediğinden 1 dk gecikse evladının gelişi, ne derseniz deyin içi ferahlamaz, yine de elimden geldiği kadar rahatlatmaya çalışırım, normal birazdan gelir merak etmeyin derim ama nafile. Ne zaman ameliyathanede bebeğini kucakladığı pozları gösteririm birazcık içi rahatlar, ah nasılda öpmüş yavrusunu der ve biraz daha ağlarlar. Kimisi torununa bakamaz bile, “Kızım gelsin, öyle” der.bana  Bunu bir değil, bir çok anne söyledi bana. Herkes bebeğin ardından koşarken onlar kızının çıkacağı kapıda beklerler. Ancak kızı gelince dünyasına bir bebek daha doğar, o zaman anneanne olurlar sanki. İçime çok dokunur bu an, burulurum. Annemi düşünürüm hep, acaba ben doğum yaparsam, bebek doğana kadar gelmese mi hastaneye diye düşünürüm. Kıyamam o nasl bana kıyamazsa.

GrandmotherGrandmother

Grandmother

GrandmotherGrandmother

Grandmother

Ana yüreği başka birşey. O gün herkes korkar ve herkes heyecanlıdır, sevinçlidir ama endişelidir. Fakat annanelerin yüreği başka çarpar. Kim ne derse desin;  ne eş, ne baba, ne kardeş, yüreklerin en güzeli annelerdedir.

-ANNEME-

Benzer Yazılar:

59 Responses to “Anne Yüreği”

  • duygu sozen:

    ağlamaktan gözlerim şişti, burnum tıkandı nefes alamıyorum. böylede yazılmaz ki! sen nasıl bir yüreksin peki? bende onu sorarım :)

    [Reply]

    Çiseren

    Çiseren Reply:

    =)))))

    [Reply]

  • Çiserencim gözlerim doldu, karelerin zaten her zamanki gibi anlatıyor o müthiş, tarifsiz duyguyu… Anne olmadan bu hassasiyetin zaten seni bunca başarılı kılan :)

    Doğuma değil (bir süre daha inşallah :)) ama ufak bir operasyona gönderdim Ada’yı. 2 aylıktı, kucağımdan, ameliyathane kapısındaki görevliye teslim ettim. Çok kısa bir operasyondu, kesik bile olmayacaktı ama uyuyacaktı bebeğim… Kalbim çıktı çıktı, girdi, yaşıyor muyum bile bilemedim o kapıda görünene kadar. Çok ağladım galiba ama kimse yadırgamadı. Anneydim çünkü ben. Anne yüreğiydi. Tıpkı senin fotoğraflarındakiler gibi…

    Benzer hisler olduğunu tahmin ediyorum. Kuzunun yavrusu kuzuya…

    Bakalım ben annemi nasıl çekeceğim kızkardeşimin doğumu yakın… Seni düşüneceğim çekerken ;-)

    [Reply]

    Çiseren

    Çiseren Reply:

    O endişe, korku farketmiyor demek ki, eline kıymıkta batsa aynı sızı..
    sen zaten farklı görüyorsun bir anne olarak herşeyi, bir de kendi anneni görmek seni ağlatacak, ayrıca kardeşinin anne olması başka bir gözyaşı nedenin daha olacak.. bol bol ağlayacaksınız =D hep böyle ağlayın.

    [Reply]

    ayça Reply:

    aaaaaaa! çatlattınız beni:) ikiniz de..
    susun ..gidin .. uyuyun…:)
    gözlerim şişti yahu..
    espri bir yana.. kareler.. MUHTEŞEM!!!! içimde hissettim her birini :)

    [Reply]

    Çiseren

    Çiseren Reply:

    teşekkürler canım benim

    [Reply]

  • Merhaba

    Sizin sessiz takipçilerinizdenim ve bu yazınızı okurken gözlerimden yaşlar gelirken en çok beni etkileyen cümleniz ^^Herkes bebeğin ardından koşarken onlar kızının çıkacağı kapıda beklerler. Ancak kızı gelince dünyasına bir bebek daha doğar, o zaman anneanne olurlar sanki.^^

    Umarım sızde en kısa zamanda bu mutluluğu yaşarsınız …sağlıkla …huzurla

    Sevgiler :)

    [Reply]

    Çiseren

    Çiseren Reply:

    amin!!! isteyen herkese evlat versin ve asla üzüntülerini göstermesin.
    Çok teşekkür ederim..

    [Reply]

  • negüzel anlatmışsınız, boşuna dememişler ana gibi yar olmaz diye

    [Reply]

    Çiseren

    Çiseren Reply:

    Kesinlikle, çok teşekkür ederim

    [Reply]

  • Serce:

    Doğumhaneye giderken annemle nasıl ayrıldığım geldi aklıma. sarılıp ağlamıştık, çok acım vardı gitmek istemiyordum annemden güç bekliyordum. Doğum zamanı hiç bağırmamamışım ve sesim çıkmıyor diye anem çok korkmuş . Oğlumu kucakladıktan sonra aklıma ilk annem geldi. Doktora yalvardım içeri alsınlar diye, sağolsun doktor kırmadı beni o anki mutluluğumu tarif edemem. Annemi anladığım ve onunla paylaştığım en derin duyguydu bu.
    Bu hatıramı bana böylesine güzel, içten yazıyla hatırlattığınız için teşekkür ederim. Şimdi izlinizle anneme okutacağım ve birlikte ağlayacağız :)

    [Reply]

    Çiseren

    Çiseren Reply:

    Bu hikayede beni ağlattı =)) Sonunda annenizi çağırmanız ve anı birlikte yaşamanız çok kutsal bir an… Çok teşekkür ederim

    [Reply]

  • Funda:

    Kadın olmak bir ayrıcalıktır.Çünkü vakti geldiğinde anne olacaksınızdır.İşte bu müthiş duygu içinize yerleştimi,hayat bir başka akacaktır artık sizin için.Çiseren’cim herzamanki gibi o kadar güzel kaleme almışsınki,tebrik etmekten başka bir şey kalmamış bize.Çok şanslı bebeklerin olacak,çünkü anneleri sen olacaksın:)

    [Reply]

    Çiseren

    Çiseren Reply:

    teşekkür ederim canım. inşallah, amin =))

    [Reply]

  • nilüfer:

    çiserencim nasıl güzel bir yazıdır bu, hissettiklerini ne güzel dökmüşsün kelimelere… kendi doğum anımı hatırladım her sözcüğünde, ameliyathanden çıktığımda sadece annem bekliyordu beni kapıda, herkes kızımın başındayken o benim çıktığımı görmeden inmemiş odaya, iyiki böyle bir annem var, iyiki ben de anne oldum ve umarım ilerde anneannede olurum… ve tabi ki en hayırlısı ile sen de bu duyguları yaşarsın gerçi sen şu anda bile annelik hislerini fazlasıyla hissediyorsun ama kendi bebeğini de koklamanı dilerim…
    sevgilerle….

    [Reply]

    Çiseren

    Çiseren Reply:

    çok teşekkür ederim, güzel dileklerin için ayrıca teşekkür ederim. İnşallah bizde bunları yaşarız ailece, sağlıkla. sevgiler.

    [Reply]

  • Meltem:

    Sen çok güzel bir insansın Çiserencim,fotoğraflarını,yazılarını ve seni çok seviyoruz:)

    [Reply]

    Çiseren

    Çiseren Reply:

    Bende sizi =)))

    [Reply]

    Çiseren

    Çiseren Reply:

    ayrıca yukarda 2. fotoda muhteşem pozuyla blogumu süsleyen annenene selamlar =))

    [Reply]

    Meltem Reply:

    Anne ünlü oldun dedim inanmadı başta:)Sonra ona da okudum çok beğendi yazını…

    [Reply]

    Çiseren

    Çiseren Reply:

    hahahah çok teşekkür ediyorum, ellerinden öpüyorum.

    [Reply]

  • Sevgili Çiseren sen hep yaz,birşeyler paylaş ben seni okumaktan bir başka keyif,güzellik alıyorum..

    [Reply]

    Çiseren

    Çiseren Reply:

    eksik olma Behiye ilham geldikçe ve fırsat buldukça yazmaya çalışıyorum =) çok saol.

    [Reply]

  • noni:

    Harika fotoğraflar, harika bir yazı, muhteşem bir bakış açısı… Evet gerçekten hiçbirimiz birazdan anneanne olacak anneleri düşünmez, nedense hep doğum yapacak ve az sonra bebişini kucağına alacak annelere kitleniriz… Her karede endişeyi burdan hissettim ben. Yüreğinize sağlık!
    Işığınız bol olsun ;)

    [Reply]

    Çiseren

    Çiseren Reply:

    çok teşekkür ederim güzel yorumuzu esirgemediğiniz için. böylelikle şahane blogunuzla da tanışmış oldum. sevgiler..

    [Reply]

  • Damla Çimen:

    Şuan şirkette, bilgisayarın karşısında gözlerimden yaşlar süzülüyor. Tamamıyla hissettim anlattıklarını, yaşadım resmen. Kadın olmak başka bir şey. Anne olmak çok başka bir şey. Sen öyle güzel anlatmışsın ki o anları, yaşamak istedim ben de.
    İnşallah böyle bir duygu bir gün bize de nasip olur Çiseren :) Umarım bu anı yaşarken sen de yanımda olursun. :)

    Kalemine sağlık…
    Sevgiler…

    [Reply]

    Çiseren

    Çiseren Reply:

    Çok teşekkür ederim Damlacım, daha şimdiden yaşlar akıyorsa doğumda bir hayli ağlarız demektir =)))

    [Reply]

  • Cok cok cok guzel bir yazi olmus. Elinize saglik.

    Fotograflara soyleyecek soz bulamiyorum. Annelerin bakislari her an bambaska seyler anlatiyor. Mzuniyetler, dugunler, nisanlar, dogumlar hatta illa ozel bir gun olmasina gerek bile yok. Arkadaslarinizla gulup eglendiginiz bir an anneniz yaninizdaysa onun gozlerindeki isiltiyi izlemek buyuk bir keyif oluyor.

    Cok sevdim ben bu yaziyi da fotograflari da okumaya doyamadim inanin.
    Tekrar elinize saglik
    Sevgiler

    [Reply]

    Çiseren

    Çiseren Reply:

    çok teşekkür ederim, aynen dediğiniz gibi mutlu günlerde bile annelerin bakışları bir başka oluyor.

    [Reply]

  • merhaba..
    ne kadar duygu yüklü müthiş hisler uyandıran bir yazı olmuş kalemine sağlık..çok duygulandım 50 yaşınada gelsen anne annedir dünyanın en güzel hislerini taşıyor bence..umarım bizlerde bu güzel duyguları yaşarız..sevgiler

    [Reply]

    Çiseren

    Çiseren Reply:

    çok teşekkür ederim Meyra, anneannem der ki anneme 70 yaşınada gelseniz siz benim yine yavrumsunuz. daha doğru bir açıklaması olamaz. 27 yaşım dolacak annem hala bana cocuk muamelesi yapıyor =D

    [Reply]

  • ferulago:

    Kendi annemi hatırladım yazınızı okuyunca. İlk fırsatta anneme de okutacağım

    [Reply]

    Çiseren

    Çiseren Reply:

    ne güzel bunları yaşamış olmanız, hepinize mutluluklar.

    [Reply]

  • Yelda Calimli:

    çok güzellll bir yazı, kareler zaten herşeyi anlatıyor, cümleler de pekiştirmiş bu duygu yüklü anı…
    ben ağlamadım…tuttum kendimi;)
    fotoğraflarınız da çok güzel…bir gün benim de bu anımı fotoğraflar mısınız?annem çok ağlar ama şimdiden söyleyeyim:)

    [Reply]

    Çiseren

    Çiseren Reply:

    onur duyarım =) inşallah yakın zamanda böyle bir istek gelir sizden =)
    bahaneyle güzel fotoğraflarınızla tanışmış oldum. tebrikler.

    [Reply]

  • genellikle böyle anlarda biz de herkez felç olur:)

    [Reply]

  • Bilgen:

    Blogunuzu ve sizi yeni keşfettim. Daha ilk fotoğraflardan hemen yazmak istedim. Harika iş çıkarmışsınız, adeta kendimi ve kapıda benim çıkmamı bekleyen annemi gördüm, o anı tekrar yaşadım. Tebrikler.

    [Reply]

    Çiseren

    Çiseren Reply:

    Çok teşekkür ederim =))

    [Reply]

  • Gülçin Ünver:

    Çiserencim eline diline yüreğine sağlık. anneler başka nasıl tarif edilebilirdi ki?…

    [Reply]

    Çiseren

    Çiseren Reply:

    =)) çok teşekkr ederim Gülçin

    [Reply]

  • Nagehan:

    Ben hep anneanneleri düşünürüm. Bir arkadaşımın doğum fotoğraflarına bakarken farketmiştim bunu, anne olan arkadaşımın fotoğrafları güzeldi, duygulanmıştım evet ama en çok duygulandığım fotoğraf annesinin dışarıda onu beklerken duyduğu endişenin, heyecanın fotoğrafıydı ve onun annesi de “Ben önce kızımı görmeliyim” demişti. Hatta eğer bir gün anne olursam doğumun değil dışarıda beni bekleyenlerin fotoğraflarının çekilmesini tercih ederim çoğunlukla. Umarım ben de,annem de bir gün yaşarız bu duyguyu, sanırım o an bir anneyle kızının birbirlerine en çok yaklaşabilecekleri anların başlangıcı oluyor.

    [Reply]

  • Zuzu:

    Beni bitirdiğiniz an şu andır!!!
    İlk kez okudum,gördüm blogunuzu,bir arkadaşımın facebook sayfasından..
    Şu an yalnızca,1,5 aylık bir anne adayıyım ama deyim yerindeyse içim oyuldu!!!!!!Bu nasıl güzel bir yazı! çıktısını alıp anneme okuttuğumda bi parti daha gözyaşı seli var demektir..
    Gönlünüze sağlık ne diyiiim …

    [Reply]

    Çiseren

    Çiseren Reply:

    çok teşekkür ederim. gördüklerimi paylaşabilmek, hissedebilen insanlara yazımı ulaştırabilmek ne büyük mutluluk anlatamam. Eksik olmayın. İnşallah sizde sağlıkla bebeğinizi kucaklarsını anneniz dışarıda heyecanla sizi bekler ve sonunda sarmaş dolaş bir aile olursunuz =)) sevgiler

    [Reply]

  • Harika:

    Hayatımda okuduğum en güzel yazılardan biri. Ne kadar çok ağladığımı tahmin edemezsin. Bu kadar hassas yüreğin olduğuna çok şaşırdım, anne olmadan bunları nasıl hissedebilmişsin. Benimde kızım senin yaşlarında, ona okutsam aynı şeyleri hisseder mi bilmiyorum ama bu sabah ilk iş bu yazının çıktısını anneme götürüp ona okutmak olacak. Allah sieni annenizden, sen anne olduğunda da evladından ayırmasın. O güzel kalbinden, güzel yanaklarından ve seni yetiştiren ailenin ellerinden öpüyorum. Ne olur daha çok yazın. Sevgilerle kucaklıyorum seni güzel evladım.

    [Reply]

    Çiseren

    Çiseren Reply:

    geç bir teşekkür oldu ama çok teşekkür ederim Harika.

    [Reply]

  • Hande Dogruyol:

    Nasıl ağlıyorum şuan! Bu yazı, bu fotoğraflar. Daha güzel, daha gerçek, daha temiz anlatılamazdı. Annelerin ifadelerini ne kadar güzel ve hiç hissettirmeden yakalamışsın. Üzerine böyle bir yazı! Sadece ağlıyorum yorum yapamıyorum. O kadar derin duygular yaşattın ki bana anlatamıyorum. Harikasın Çiseren! Çok güzel bir insansın, içten dışa, elini değdirdiğin herşeyde, herşeyinle tastamam bir güzelliksin.

    [Reply]

    Çiseren

    Çiseren Reply:

    Hande çok geldi oldu teşekkürüm ama bu güzel sözlerine ne kadar teşekkür etsem azdır.

    [Reply]

  • Sİnem:

    Lohusalığının 56. gününde annesi kardiyak arest olup, 27 gün komada kaldıktan sonra meleklere teslim eden 11 aylık bir anne olarak yazınızı soluksuz ve hıçkıra hıçkıra okudum. Aynen öyleydi, benim sezeryan dikişlerim dikilip ameliyathaneden çıkmamaı tek bekleyen annecimdi, ne kocam ne de bi başkası değil sadece annemmmmmmm. İşte şimdi o yüzden kendimi çevremdeki herkese rağmen çok yanlız hissediyorum ve bu boşluğu kimse dolduramıyo, ellerinize yüreğinize sağlık…

    [Reply]

    Çiseren

    Çiseren Reply:

    Sinem cevabım çok geç oldu beni ağışlayın. tam düğün günümden bir gün önce yazmışsınız gözümden kaçmış, o zamanlar biraz ne yaptıgımı bilmez haldeydim.

    bende sizin satırlarınızı gözyaşlarıyla okudum. Allahtan rahmet diliyorum, melekler ona güzel yürekli kızı kadar iyi baksın. ne diyeceğimi bilemiyorum, her söz kifayet kalıyor. gönül ister ki kimse anne ya da kimse evlat acısı yaşamasın. Allah sizlere sabır versin, evlatlarınızı bağışlasın, sizlere ömür versin. hiçbir zaman acısının geçmediğini annesini kaybeden yakınlarımdan 74 yaşında ki ananem hala ahh anacım der durur. biliyorum ama zorluğunu düşünemiyorum bile.
    çok teşekkür ederim hislerinizi benimle paylaştığınız için, inanın çok kıymetli. teşekkür ederim,s evgiler.

    [Reply]

    sinem Reply:

    Merhabalar, valla kendinizi çok üzmeyin ben de ağustosda yazdığınız bu cevabı yeni farkediyorum heleki sizin çok hoş bi telaşınız varmış. Öncelikle sizi çok tebrik ederim evliler kervanına hoş geldiniz umarım en kısa zamanda da anneler kervanına da katılırsınız ve bu muhteşem karelerinizin başrolü olursunuz. Tüm iyi dilekleriniz içinde teşekkürler, evet bazı anlar varki kelimeler gerçekten çok yetersiz kalsada insana yalnız olmadığını kanıtlıyor. Allah herkese sevdikleriyle sağlıklı, huzurlu, uzun bi ömür versin ne diyelim gidenler gittikleri yerde nurlar içinde olsunlar demekten ve dinmeyen acılarını ilelebet ruhumuzda yaşamaktan başka seçeneğimiz yok…

    [Reply]

  • Zeynep:

    Çok duygulandım, yine gözyaşlarımı tutamadım. Ben de anne olmadan bu duyguları bu kadar hissedip durmadan ağlıyorum diye kendimi yalnız hissediyordum, oh yalnız değilmişim, rahat rahat ağlayabilirim! Ben doğumdan ve emzirmeden daha öte bir deneyim, annelikten daha öte bir duygu tanımıyorum. Umarim en kisa zamanda bize de yaşamak da nasip olur.
    Sevgili Ciseren, bugün evleniyorsunuz, mutluluğunuz, huzurunuz, aşkınız daim olsun. Bebeğiniz de istediğiniz zaman bu güzel kalpli anneye sağlıkla gelsin :)
    Biz nasil tanismadik bu arada hala :)
    Sevgiler, Zeynep

    [Reply]

    Çiseren

    Çiseren Reply:

    :D düğün günümde gelince mesajlar o karışıklıkta arada kaybolmuş tabi ki :D
    şimdi farkettim son gelen mesaja bakarken.. çok teşekkür ediyorum. allah isteyen herkese nasip etsin, ben çok bebek gördüm, hemen hepsinede heveslendim :D allahtan siparişim çok fazla inşallah en başta sağlıklı hayırlı ve tosuncuk bir evlat düşürür hayırlı zamanda kucağımıza :=)))
    çok teşekkürler ,s evgiler…tanışalım o halde ilk fırsatta :D

    [Reply]

  • Selda:

    Dün kotu bır kaza yasadık. 17 aylık olan oglumun ustune bır kucuk bardak cay dokuldü.o kadar uzuldum kı anlatamam. hastaneye yetıstırdık hemen. acıldekı pratısyen dr. bana “cok pımprıklısınız, bırıncı derece yanık bırsey olmaz ız bıle kalmaz ” dedı. bebegım nasıl bagırıyor nasıl aglıyordu.. saatler surdu.. halada acı cekıyor yavrum :(
    pımpırıklıyım oylemı? bende kendısıne, anne olunca anlarsınız dedim. gercektende oyle. anne olunca beni cok ıyı anlayacak. dr kımlıgını bır tarafa bırakıp anne yuregıyle hareket edicek yerı geldıgınde.

    [Reply]

    Çiseren

    Çiseren Reply:

    merhaba Selda, doktorunuz bence onu kastetmemiştir, demek istediği tıbbi mudehale gerektirecek bir durum yok o bakımdan endişelenmeyindir, elbette ki bir anne cocugunun eline kıymık batsa içi yanar..ben bile bakamıyorum bir çocuga birşey olunca, düşünce dizini kanatınca içim kıyılıyor.. doktorda olsa bu değişmez. babamdan biliyorum cerrah olmasına rağmen, o beni ameliyata gözleri dolu dolu ugurlamıştı, yüreği zor dayanmıştı. üstelik çokta öenmsiz bir operasyondu gittiğim. her cerrahın kolay kolay seyredemediği zorlukta ameliyatlar yapar ama bana gelince ufacık bir operasyon bile onun için büyük korkuduydu. çok geçmiş olsun.. umarım şimdiye dinmiştir acısı. sevgiler.

    [Reply]

  • Elif:

    Ben bu yazıyı okumuştum, abartmıyorum saatlerce ağlamış günlerce etkisinden kurtulamamıştım. Şimdi sen bunu yine facebookta paylaştın. İyi mi ettin? Hayır, ben yine ağlıyorum be kadın. Yeter ağlattığın!
    seni tanımadan seviyorum, nedense çok sarılmak istiyorum :) hayır korkma sapık değilim sadece hayranınım

    [Reply]

  • Ebruhan:

    “Herkes bebeğin ardından koşarken onlar kızının çıkacağı kapıda beklerler. Ancak kızı gelince dünyasına bir bebek daha doğar, o zaman anneanne olurlar sanki.” Yengemden biliyorum bu anı,kuzenimin ki zor bir doğum olmuştu kayınvalidesi akrabalar felan bebeğe koşarken,yengem ben kızımı (kuzenimi) görücem diye tutturmuştu :)

    [Reply]

  • merhaba çok duygulandım şimdilerde ikinci bebeğini kucağına almışbir anne olarak üstelik yaşadığıma tarifsin diyeceğim ama ben annesine kıyamayanlardanım benimannemçocuk gibidir annedir anne olmuştur en güzelinden lakin hiç bozulmamıştır oçocukkalbi o nedenlede hiç dayanamaz o dayanamayınca bende dayanamam diye iki evladımıda sağsağlim dünyaya getirdikten sonra getirtim annemi hastaneye ve en güzeliniyaşadık birlikte çünkü mutluluğun tavan yaptığı yerde onunla buluşmak ve gözlerindeki pırıltılar bana daha fazla güç veriyor asla ağlamasın annem. sevgler

    [Reply]

  • mamu:

    bir de nişanlanacağı, evlenecegi ve en önemlisi anne olacagı zaman dışarıda onu bekleyen bir annesi olmayacaklar da var çiseren hanım ki bu yüzden o anları düşününce heyecanlanamıyor insan :(

    [Reply]

  • merhaba çiserenciğim…
    blogunu keşfetmek için biraz geç kalmışım sanırım…yazılarının hepsi birbirinden güzel…kalemin de objektifin kadar kuvvetli gördüğüm kadarıyla…bu yazıyı gözyaşları içerisinde okudum:( hamileliğimin 4.ayında annemin rahatsızlığını öğrendik.ben doğuma giderken o hasta yatağından uğurladı beni…gözlerinde korku endişe ve yanımda benimle birlikte gelemeyişinin üzüntüsü vardı…böyle hayal etmemişti çünkü benim doğuma gidişimi.:( doğumdan çıktığımda da gördüğüm yüzlerin pek bi önemi yoktu annem yanımda olamadığı için çok üzgündüm :(doğumdan 10 gün sonra da kaybettim annemi.tam 7 ay oldu :(anneye dair yazılmış her yazı beni bu denli acıtıyor….

    [Reply]

Leave a Reply

Google +1
Flickr
www.flickr.com
This is a Flickr badge showing public photos and videos from ciseren korkut. Make your own badge here.
Etkinlikler