Archive for Mayıs, 2010

Geçen sene 23 Nisan’da harika bir aile ile tanıştım. Gerçek ve Emrah, 23 Nisan’da biricik oğulları Dağhan’ın 1. yaş günü için birlikte bir çekim yapmak istediler. Hem Yücel ailesinin hemde benim asla unutamayacağımız çok eğlenceli bir gün geçirdik. Dağhan’ın 1.yaş fotoğraflarına websitemde “bebek 4″ bölümünden bakabilirsiniz.

Aradan geçen 1 sene içinde Dağhan’ın bir kuzeni oldu, doğumunu ben görüntüledim. Böylece bu harika aileyi bir kere daha görme şansım oldu. Aynı zamanda  Gerçek  ve Emrah 2. oğullarını bekliyor =) İnşallah önümüzde ki günlerde  Dağhan’ın kardeşinin doğumunu da ben görüntüleyeceğim. Bundan önce Dağhan’ın 2. yaşı için bir araya geldik.

Çekim öncesi evlerinde buluştuk, salonda geçen sene çektiğim fotoğrafların dev baskıları duruyordu, harikaydı. Biz geldiğimizde  Dağhan uyuyordu, uyandığında yüzünde kocaman bir gülümsemeyle yanımıza geldi, odayı resmen bir ışık kapladı. İşte çocuk böyle birşey, hele ki bu kadar tatlısı olunca…Yanımıza gelir gelmez benim adımı söyledi =) İnanılmaz bir mutluluk bu benim için. Dağhan 2 hafta boyunca annesiyle poz çalışmış, öğrendiği kadarıyla Çiseren gelecek ve “çiling çiliong” yapacaktı ve Dağhan her duyduğu çiling çilong sesinde yeni pozuna geçecekti.

Havalar hazır ısınmışken bu sefer dışarıda çekim yapmayı uygun gördük ve Fenebahçe parkına gittik. Dağhan yol boyu elimi bırakmıyor gözlerini benden ayırmıyordu =) Parkta biraz dolaştıktan sonra makinemi çıkarttım ve ısınma turlarına başladık. Çekimden çok gezme, oyun oynama havasında geçti günümüz. Bol bol çiçek kokladık, gelincikleri kopardık, salıncakta sallandık, yeşillikte koştuk, coştuk…

Çok güzel bir hava, çok güzel bir ortam ve muhteşem bir çocuk vardı yanımda. Bilmediği kelime, kuramadığı cümle yok Dağhan’ın, harika bir espiri anlayışı var, bir o kadar da çapkın. Beni sevgilimden kıskanıp, elinden kapmak için yapmadığını bırakmadı, başarılıda oldu. Ayrılana kadar hep el ele , hep göz gözeydik. Bu yüzden fotoğraf gezimizi bir gün sadece eğlenceye ayırmamız gerektiğini anladık, bu sefer bize yetmemişti.

Dağhan çok özel bir çocuk. Çok zeki, çok uslu, çok güleryüzlü. Her anne-babanın  hayalindeki çocuk diyebilirim. Allah hep sağlık ve uzun ömür versin, her zaman gülmeye devam etsin. Dadısı Zeliha Hanım’ında Dağhan üzerinde çok büyük emeği var, sadece Dağhan’ın günlük ihtiyaçlarıyla değil, eğitimiylede bizzat  ilgileniyor. Yüksek eğitimli harika bir ebeveynin ve bilgili bir dadının ilgisiyle Dağhan 2 senelik hayatında yetişkin bir insanın sahip olduğu kelime dağarcığından fazlasına sahip . İfadesi, mimikleri, olaylara karşı algısı, tepkisi, çevresini yorumlaması ,herşeyi  en az 4-5 yaş çocuk kadar gelişmiş =)

Vedalaşma sahnemiz çok acıklıydı =( nereye gittiğimi, kiminle gittiğimi, kime gittiğimi, neden gittiğimi sordu.. Tek tek cevapladım, hüzünlü bakışlarla beni uğurladı. Ama söz verdim yine görüşeceğiz… Evet yine görüşeceğiz ve hep görüşeceğiz.. Benim küçük sevgilim =)

Yaşımı doldurur doldurmaz ehliyetimi almış, azıcıkta olsa araba kullanmayı öğrenmiştim. Hem arabaya ilgisiz kız çocuğu olarak yetişmemin, hemde annemin inanılmaz evhamlı bir kadın oluşu nedeniyle “hadi bana araba alın” ricalarım hep “tamam alırız” cevabıyla  halı altına süpürülüp, başka bahara bırakılmıştı. Artık baktık ki bu böyle gidecek gibi değil.. o canavar sürücüden öteki sürücünün arabasında, kötü kokular eşliğinde sürekli İstanbul’u dolaşmak zor ve masraflı. Üstelik 15tl yazan yeri beğenmeyen taksicilerle kavga etmekten ciddi sağlık sorunları yaşamaya başladığımı farkettim. En sonunda evhamlı annem, taksicilerin yaptığı ölümlü kaza haberlerini duya duya, bari kızımı eğitirim o yavaş kullanır demiş olacak ki  “hadi artık araba alalım sana”  lafı kendiliğinden ağzından çıkıverdi. Büyük bir sevinç yaşadım.. ve aradan yine 6 ay geçti =)  O kadar meraklıyım ki arabaya…

Bu hızla geçen 6 aydan önce, bir tanıdığımızın ders alarak çok iyi bir şoför oluş hikayesini bizzat kendi ağzından dinlemiştim. Üstelik eşi, akrabaları da aynı kişiden ders almış. Kulağıma küpe ettim.. En sonunda hazır olduğumu hissedince bu kişiye ulaştım.

Gülten Kaya, bu işe seneler önce başlamış, alanında bir ilke imza atmış ilk kez “Bayandan, bayana direksiyon dersi” vermeye başlamış. Sadece bayanlara ders veriyor Gülten Hoca. Son derece güler yüzlü, sıcak kanlı, dürüst, samimi, şeker mi şeker, hoş sohbet bir kadın.

Henüz telefonda görüşmemizle kanımın ısınması bir oldu. Zaten o kadar çok tavsiye aldıktan sonra başkasını aramak aklımdan bile geçmedi. En kısa zamanda derslere başlamak üzere sözleştik. İlk dersimizi akan trafikte ve bir hayli sıkışık trafikte yaptık. İnsana o kadar büyük özgüven veriyor ki neden aile,eş veya arkadaşla bu iş olmamalı daha iyi anlıyorsunuz. Gülten Hocamla yaptığımız bir kaç ders sonrası gayet başarılı bir şoför haline geldim. Artık İstanbul’un keşmekeş trafiğine bende rahatlıkla karışabilecektim. Arabamın siparişini verdiğimizde bekleme süremiz 1,5 aydı. Bu süre boyunca hemen her hafta bir kere ders almaya devam ettim. Arabam geldiğinde Gülten hocamla birlikte gittik teslim almaya. Arabamı ilk süren ben oldum, yanımda Gülten ablamın verdiği güvenle güneşli bir bahar günü gezdik kız kıza. Artık yol arkadaşımdı hocadan çok. İlk dersimizden sonuncuya kadar hiç durmadan sohbet ederek gezdik İstanbul’u. Artık araba kullanmak benim için refleks haline gelmişti, Gülten hocamın istediğide buydu.

Gülten Hocam, yaşı kaç olursa olursa her kadına ders veriyor, 18 yaşından 60 yaşına kadar geniş bir öğrenci yelpazesi var. Bana 26 yaşımdayken trafikte sürüşü öğretmiş oldu. Önceden neden bu kadar geç kaldım diye kendime kızardım, ama artık tam zamanında ve en doğru kişiyle bu işi başardığımın farkındayım.

Üzerimdeki büyük emeğin için sana bir kere daha buradan koccamaaaann TEŞEKKÜR ediyorum sevgili Gülten ablacığım.

Sizde ders almak isterseniz bu adresten iletişim bilgilerine erişebilirsiniz http://www.gultenkaya.com/

Bu yazım tüm potansiyel sürücü bayanlara tavsiye mektubu niteliğindedir =)

Haydi kızlar yola!