Archive for the ‘Bebek’ Category

Can’ımla tanışmamız 24.06.2009′a dayanır, Can’a ilk alıcı gözle bakan bendim =) Annesi Bahar ile doğumundan aylar önce telefonda görüşmüştük. İnternette araştırıp kendisi ulaşmış bana. Tesadüf  bu ya 2009 Nisan ayında Dağhan’ın 1. yaşını fotoğraflamıştım, Küçük sevgilim Dağhan‘ın annesi Gerçek ile Bahar meğerse eski arkadaşlarmış. Bahar, Dağhan’ın sitemdeki fotoğraflarını gördüğünde bu tatlı tesadüf ortaya çıkmıştı…Gel zaman git zaman doğum vakti gelip çatmıştı, International Hospital’da gerçekşecekti Can’ın doğumu. Bir saat kadar öncesinde hastanedeydim, son heyecanlı dakikaları görüntülüyordum. Sohbet ederken Bahar’ın aynı zamanda benim canım kuzenim Yeşeren’in birkaç sene evvel Fransızca öğretmeni olduğunu öğrendim. Yeşeren’im bu sene Çapa Tıp Fakültesini kazandı, doktor olacak benim kuzenim inşallah ve kuzenimin eğitimine Bahar’ın da katkısının olduğunu bilmek çok güzel  =) Yani  Bahar’ın, Can’ın, Söğütlügil ailesinin hayatımda ayrı bir yeri vardır, özel insanlardır. Böyle güzel, kaliteli, sıcak insanlarla çalışma şansımın olması çok mutlu ediyor beni.  Dilerim hep böyle devam eder.

Bahar’la iletişimimizi hiç koparmadık. Can’ın gelişimini yıl boyu facebooktan takip ettim. Can’ın en farkedilir özelliği hep güler yüzlü olması MAŞALLAH!!! Tüm fotoğraflarında gülerken görüyor imreniyordum Can’a. O kadar muazzam bir enerjisi var ki Can’ın, herkesi kendine yaklaştırmayı başarıyor. Farklı bir çocuk, ışık saçanlardan. Bahar’da sağolsun hep fotoğraflarımı takip etti, beğenisiyle destek verdi. Haziran ayı itibariyle Can’ın yeni yaşı gelmişken  çekim yapmak için bir araya gelme çabalarımız başladı. Ama malum bu yaz  pek sulak geçti başlarda, hani şimdi o çok aradığımız yağışlar bize fırsat vermedi bir türlü.

Sonra araya giren bir sürü aksaklık derken, hayal ettiğimiz çekimi ancak 29.07 .2010 da gerçekleştirebildik =)  Bahar’ın en çok istediği şey daha önce İrina’nın çekiminde gördüğü dev söğüt ağacının altında fotoğraflarının olmasıydı. Soyisimleri Söğütlügil, soyağacının altında… Ne yazık ki söğüt ağacımız yazın kavurucu sıcaklarında biraz kurumuş, Irina’nın fotoğraflarında ki gibi canlı değildi fakat bize yetti de arttı bile. Sonuçlar cıvıl cıvıl, Can çok tatlı. Biz her ne kadar Can normalden az güldü desekte fotoğraflar aksini söylüyor. Can’ın o meşhur kocaman gülümsemesi çektiğim karelerde resmen ışık saçıyor. Bu çalışma neşesiyle, rengiyle çok örtüştü  Can’ın güleç hayatıyla, onun bize verdiği enerji görülebiliyor her karede.  Bana çok keyifli bir gün yaşattı bu küçük adam.

Fotoğrafların tamamını henüz görmedi sevgili Söğütlügil ailesi, Bodrum tatilleri dönüşünde ulaştıracağım DVDlerini inşallah. Can’ın ne kadar pırıltılı bir çocuk olduğu konusunda sanırım hem fikiriz. Artık bu fotoğraflardan sonra Cast ajansları telefonumu sürekli çaldırır ( çok sık cast ajansları tarafından bebeklerim için aranıyorum).

Bu arada Bahar’ın ne kadar harika bir model olduğuna değinmeden edemeyeceğim. Bakışı, gülüşü o kadar doğal ve güzel ki. Sanırım Can’ın bu güzel gülüşünü kimden aldığını şimdi daha iyi anlıyorum. İnşallah uzun yıllar Can’ın fotoğraflarını çekmeye devam ederim ve inşallah benim CANım hep böyle gülmeye devam eder… Ömründe tatlı yüzünü hep güldürecek insanlarla, güldürecek olaylarla karşılaşmasını dilerim, sahip olduğu harika ailesiyle, anne-babasıyla sağlıklı, uzun ömürler dilerim…

Sevgili Söğütlügil ailesinin kocaman gülüşü hiç küçülmesin.

Not: Küçük olan fotoğrafları büyük görebilmek için üzerlerine tıklayabilirsiniz.

Geçen sene 23 Nisan’da harika bir aile ile tanıştım. Gerçek ve Emrah, 23 Nisan’da biricik oğulları Dağhan’ın 1. yaş günü için birlikte bir çekim yapmak istediler. Hem Yücel ailesinin hemde benim asla unutamayacağımız çok eğlenceli bir gün geçirdik. Dağhan’ın 1.yaş fotoğraflarına websitemde “bebek 4″ bölümünden bakabilirsiniz.

Aradan geçen 1 sene içinde Dağhan’ın bir kuzeni oldu, doğumunu ben görüntüledim. Böylece bu harika aileyi bir kere daha görme şansım oldu. Aynı zamanda  Gerçek  ve Emrah 2. oğullarını bekliyor =) İnşallah önümüzde ki günlerde  Dağhan’ın kardeşinin doğumunu da ben görüntüleyeceğim. Bundan önce Dağhan’ın 2. yaşı için bir araya geldik.

Çekim öncesi evlerinde buluştuk, salonda geçen sene çektiğim fotoğrafların dev baskıları duruyordu, harikaydı. Biz geldiğimizde  Dağhan uyuyordu, uyandığında yüzünde kocaman bir gülümsemeyle yanımıza geldi, odayı resmen bir ışık kapladı. İşte çocuk böyle birşey, hele ki bu kadar tatlısı olunca…Yanımıza gelir gelmez benim adımı söyledi =) İnanılmaz bir mutluluk bu benim için. Dağhan 2 hafta boyunca annesiyle poz çalışmış, öğrendiği kadarıyla Çiseren gelecek ve “çiling çiliong” yapacaktı ve Dağhan her duyduğu çiling çilong sesinde yeni pozuna geçecekti.

Havalar hazır ısınmışken bu sefer dışarıda çekim yapmayı uygun gördük ve Fenebahçe parkına gittik. Dağhan yol boyu elimi bırakmıyor gözlerini benden ayırmıyordu =) Parkta biraz dolaştıktan sonra makinemi çıkarttım ve ısınma turlarına başladık. Çekimden çok gezme, oyun oynama havasında geçti günümüz. Bol bol çiçek kokladık, gelincikleri kopardık, salıncakta sallandık, yeşillikte koştuk, coştuk…

Çok güzel bir hava, çok güzel bir ortam ve muhteşem bir çocuk vardı yanımda. Bilmediği kelime, kuramadığı cümle yok Dağhan’ın, harika bir espiri anlayışı var, bir o kadar da çapkın. Beni sevgilimden kıskanıp, elinden kapmak için yapmadığını bırakmadı, başarılıda oldu. Ayrılana kadar hep el ele , hep göz gözeydik. Bu yüzden fotoğraf gezimizi bir gün sadece eğlenceye ayırmamız gerektiğini anladık, bu sefer bize yetmemişti.

Dağhan çok özel bir çocuk. Çok zeki, çok uslu, çok güleryüzlü. Her anne-babanın  hayalindeki çocuk diyebilirim. Allah hep sağlık ve uzun ömür versin, her zaman gülmeye devam etsin. Dadısı Zeliha Hanım’ında Dağhan üzerinde çok büyük emeği var, sadece Dağhan’ın günlük ihtiyaçlarıyla değil, eğitimiylede bizzat  ilgileniyor. Yüksek eğitimli harika bir ebeveynin ve bilgili bir dadının ilgisiyle Dağhan 2 senelik hayatında yetişkin bir insanın sahip olduğu kelime dağarcığından fazlasına sahip . İfadesi, mimikleri, olaylara karşı algısı, tepkisi, çevresini yorumlaması ,herşeyi  en az 4-5 yaş çocuk kadar gelişmiş =)

Vedalaşma sahnemiz çok acıklıydı =( nereye gittiğimi, kiminle gittiğimi, kime gittiğimi, neden gittiğimi sordu.. Tek tek cevapladım, hüzünlü bakışlarla beni uğurladı. Ama söz verdim yine görüşeceğiz… Evet yine görüşeceğiz ve hep görüşeceğiz.. Benim küçük sevgilim =)

Uzun zamandır websitem altında açmak istediğim blogumu sonunda açıyorum. Tabi biraz heyecanlı olduğum için henüz eksiksiz ve istediğim gibi değil. Uzun bir tema arayışından sonra en sadesini seçip, kendi çektiğim melek Derin fotoğrafını yerleştirerek bir giriş yapmaya karar verdim. Daha sonra ileri seviyede bir tasarımla karşınıza çıkmak hayalim.

O zaman blogumun ilk yazısında son çekimim ve sevgili dostum İlker hakkında birşeyler yazayım.
İlker son derece zarif ve güzel bir kadın, 2 çocuk annesi, Efe ve Ela. Kendi başına inanılmaz pastalar yapmayı öğrenmiş, bunu duyunca inanamadım. 3-5 sene Amerika’da butik pastacılık eğitimi almıştır diye düşünüyordum. 2,5 senedir butik pastacılık yapıyor. İlker’i facebookta grubuna yukledigi harika pasta tasarımlarıyla tanıdım, zamanla dostluğumuz gelişti. Biz tanıştığımızda hamileydi, doğumunu ben görüntüleyecektim, hayaller kurmuştuk, ancak minik Ela’mız çok süpriz geldi…
Bunu telafi etmek mümkün değil ama Ela’nın 1.5 aylık fotoğraflarını çekmek üzere ve İlker’den kurabiye eğitimi almak için dün evlerine gittim.
Ela hanım hiç uyumadan sürekli poz vermek isteyerek tüm günü bizimle geçirdi ve çekimden sonra İlker’den kurabiye yapmayı ve süslemeyi öğrendim. Çok zevkli, herkese tavsiye ederim. İlker zaman zaman eğitim kursları veriyor, arkadaşım diye demiyorum çok iyi öğretiyor ve bilgisini hiç esirgemiyor. Efe ile ise uzun uzun sohbet ettik, ayrılırken zor anlar yaşadık. Bu yüzden en kısa zamanda tekrar İlker’lere gitmeyi planlıyorum, gerçekten tadı damağımızda kaldı.
İlkerin o muhteşem pastalarını görmek isterseniz blogunu ziyaret edebilirsiniz. İlker’in Mutfağı

Evet son olarak bu güzel günümüzden bazı fotoğraflar..